"Ik heb mij tijdens het hele proces heel erg gesteund gevoeld"

Vanaf mijn twintigste heb ik  al een haar probleem. Toen was het nog niet zo zichtbaar, maar als ik foto’s van mijzelf zie uit die tijd zie ik de beginselen van de Alopecia Androgenetica al. Toen ik tegen mijn dertigste stopte met het slikken van de pil kreeg ik enorme (diffuse) haaruitval, ik weet nog dat ik af en toe het douche putje niet kon zien vanwege de enorme plukken haar die ik verloor.

Toch was het op een of andere manier niet heel zichtbaar dat ik haarverlies had, ik had namelijk het geluk dat ik een flinke bos haar met slag/krul had en daar kan je veel mee verbloemen. Het zag er verder niet uit want het was een enorme pluizenbol waarbij de krullen/slag zo verdwenen als ik mijn haar had gekamd en het was gort en werkelijk gortdroog. Gelukkig groeide het altijd weer aan na een periode van forsere haaruitval. Geen reden tot paniek dus maar wel veel frustratie vanwege de bos stro op mijn hoofd.

Op mijn 35werd ik moeder van een mooie dochter maar na de geboorte ging het heel hard achteruit met mijn hoeveelheid en de kwaliteit van mijn haar. Ik ben toen door mijn huisarts verwezen naar een dermatoloog. Die stelde na onderzoek vast dat ik Alopecia Androgenetica heb en stuurde mij met een folder naar huis. Ik heb toen nog wel een gesprek met de maatschappelijk werkster van het ziekenhuis gehad over oplossingen in de vorm van haarwerken maar ben weer naar huis gegaan geen idee hebbend wat je overkomt. Van mijn moeder kreeg ik te horen dat haar moeder ook AGA had en de oma van mijn moeder eveneens. Ik ben de enige die er last van heeft mijn beide ouders en overige familieleden hebben tot op hoge leeftijd bossen prachtig haar...

Ik heb de AGA dus heel lang genegeerd wat het was wel te doen qua dunner wordend haar, het was nog niet heel goed zichtbaar vond ik zelf. Maar dit veranderde met rasse scheden, af en toe vroegen vrienden er wel eens naar, ik was zelf blijkbaar nog in de ontkenningsfase. Ik hoopte dat ik met pillen, poeders en shampoos het proces kon stoppen en misschien wel kon herstellen van de Alopecia. Dit is helaas iets waar je jezelf lang mee voor de gek kunt houden, totdat het besef komt dat je de strijd sowieso niet gaat winnen. Dat inzicht kwam bij mij begin 2017 en vervolgens ging ik stappen ondernemen om te onderzoeken of een haartransplantatie tot de mogelijkheden behoorde of dat ik een haarwerk aan zou gaan schaffen. Haartransplantatie was water naar de zee dragen zei de behandelaar: “mooi haar uitzoeken daar heb je meer aan” was haar boodschap. Hier ben ik wel heel verdrietig over geweest maar het was wel een eerlijk antwoord.

Mijn eerste haarwerk was – zoals dat bij veel mensen gebeurt – een miskoop. Veel te veel haar in een rare rossige kleur (gebleekt Aziatisch, veel te dik haar). Hier durfde ik achteraf niet mee rond te lopen en weer schoot ik in de ontkenningsmodus en doken de shampoos,poeders en dergelijke weer in vol ornaat op…

Eind 2018 kwam weer het besef en dit keer voorgoed dat het niet meer beter zou worden en in de loop der tijd alleen maar slechter zou worden zowel met de hoeveelheid alsook de kwaliteit van mijn haar. Nu was er geen weg meer terug: haarwerk gaan regelen dus en accepteren. Ik had een haarwerk gevonden maar bij de passessie werd duidelijk dat de clipjes waarmee je het haarwerk aan je eigen haar bevestigd pijn deden op mijn hoofdhuid.  Na 15 minuten dragen had ik de dag erna een gevoel van beurse plekken op mijn hoofd op de plek waar de klemmetjes hadden gezeten. Tegenvaller dus dit haarwerk kon dus niet doorgaan en blinde paniek want wat moest ik dan, de kaalheid vorderde en een dergelijk haarwerk kon ik dus niet dragen. Ik moest op zoek naar een alternatief…

Zo kwam ik op de website van Move Hairsolutions in Enschede/Almere en hun micropoint bevestigingstechniek, wellicht in mijn situatie een oplossing aangezien ik de clips niet kon verdragen. Direct gebeld begin 2018 en een afspraak gemaakt voor een oriënterend gesprek. Wat een verademing was dat er was eindelijk ruimte voor ook het psychische aspect aan de aandoening die Alopecia heet. Dit is o zo belangrijk, ik merkte dat ik mijzelf vooral zielig vond omdat ik een haarwerk moest dragen en verwachte dat iedereen dit zou zien en er een oordeel over zou hebben. Ik voelde mij doodongelukkig met mijn dorre, dunne haren waar mijn schedel aardig zichtbaar doorheen scheen.

Ik heb vervolgens mijn “bestelling” gedaan – een gedeeltelijk haarwerk “”crown-extension” –  en daarna volgde er RUST. Ik kon het nu parkeren en de weken tot levering (eind augustus) aftellen. Eind augustus was het dan zover en werd mijn crowenextension met de elastische draad geplaatst, wat een verademing dit nieuwe spiegelbeeld. Ondanks de behoorlijke verandering in mijn uiterlijk was ik eigenlijk direct gewend aan dit nieuwe spiegelbeeld. Wat een geweldig gevoel geeft dat, ik voelde me weer mooi en gewoon 48 en niet vele malen ouder door mijn door Alopecia aangetaste haardos.

Ik kan iedereen met een haarprobleem aanraden om de stap te zetten, en achteraf kan ik alleen maar concluderen dat ik het veel en veel eerder had moeten doen. Over de begeleiding – het is behoorlijk ingrijpend om je haar te verliezen – en het vakman/vrouwschap bij Move Hairsolutions kan ik alleen maar zeggen, dat ik daar heel erg tevreden over ben. Ik heb mij tijdens het hele proces heel erg gesteund gevoeld, ook heb ik tussentijds nog een aantal keren contact gehad doordat het even wat minder met mij ging. Alleen ervaringsdeskundigen kunnen invoelen hoe dit is en wat het haarverlies met je als mens /vrouw doet. Bij Move Hairsolutions werken gelukkig veel ervaringsdeskundigen en als je er behoefte aan hebt dan is er zeker een luisterend oor zonder dat je een probleem wordt aangepraat. Ik hoop daarom dat jullie nog heel lang met Move Hairsolutions doorgaan en mensen met een haarprobleem begeleiden en helpen.

Mijn weg naar “vrouw met haar” is een moeizame geweest maar ik ben ontzettend blij dat ik door omstandigheden bij jullie terecht ben gekomen. Ik kan nu accepteren dat mijn haar me stukje bij beetje gaat verlaten maar ik heb ook de rust dat er ook dan weer geleidelijk aan een mooie oplossing komt waar ik me weer mooi mee kan voelen. Betreft het eindresultaat: ik kijk nu weer met veel plezier naar mijzelf in de spiegel en krijg heel veel complimenten over mijn nieuwe looks. Niemand valt het op dat ik een haarwerk draag, alleen dat ik naar de kapper ben geweest en dat het kleurtje in mijn haar me geweldig staat. En bovenal ik ervaar nu rust en heb weer ruimte om met andere dingen bezig te zijn dan mijn haar. Missie geslaagd zou ik zeggen! Viola, Dave en alle andere mensen ik wil jullie heel hartelijk bedanken!"

Groningen, Helen van der Laan – 48 jaar Alopecia Androgenetica.